Featured

Eerste blogbericht

Dit is de samenvatting van het bericht.

Advertenties

Dit is je allereerste bericht. Klik op Bewerken om het aan te passen of te verwijderen, of maak een nieuw bericht aan. Als je wilt, kun je dit bericht gebruiken om lezers te vertellen waarom je deze blog bent begonnen en wat je ermee wilt doen.

bericht

Sint, de racist, kinderboeman en slavendrijver

08_St._Nikolaas_bij_een_Snoeper

Ja! Ja! Ja! We zijn weer in de buurt van het sinterklaasfeest. En zoals de laatste jaren gebruikelijk is, hoort daar de zwarte Pietendiscussie bij! Yes, met al het drama wat erbij komt. Ik ben er al lang flauw van. Ik heb geen kinderen en de kinderen die in mijn leven zijn, tsja die zijn al “wakker” gemaakt in de harde realiteit! Sinterklaas bestaat niet. Soms voor het eerst in je leven besef je dat je belazerd bent. Dat is meestal rond een jaar of 4,5,6 max. Nou ja er zijn er vast van 7, maar die zijn dan heel goedgelovig he? Of de Sint waar het om gaat is erg goed verkleed. Of de Piet… De ZWARTE Piet! En dat is hem, het probleem, wat voorlopig de komende jaren nog wel zal blijven terugkeren. En om eerlijk te zijn snap ik er van alle kanten wel iets van. Here we go 🙂

De Sint, waarvan gezegd wordt dat hij uit het Byzantijnse rijk komt (dat was een land dat zo heette, tot de Turken het overnamen, toen heette het Turkije)heeft verschillende rollen gehad. Hij was een beschermheilige maar evolueerde later tot een ware kinderschrik, compleet met afschrikwekkende zwarte man met kettingen aan zijn voeten en narrenbelletjes. Wacht. Wat? Ja inderdaad, dat ziet er niet erg vrolijk uit. En waarom heeft die donkere man kettingen om zijn voeten? Was geen mode denk ik. Dus dat was de afbeelding van een slaaf. In de late 18e eeuw hadden we namelijk geen multiculturele samenleving! Geen genderneutrale wc,s, geen internet, niks. Er woonden in Nederland enkel blanke mannen met blond haar. En als er een een verdwaalde donkere krullenkop had, omdat ie misschien familie uit Spanje had, dan werd ie al “zwarte” genoemd.

Er waren wel Nederlanders die met Negroïde mensen te maken hadden. En dat waren de slavenhandelaren. Jongens die wat geld wilden verdienen en op een boot stapten en wat “handelswaar” gingen halen. Nou was Nederland heel erg betrokken geweest in de handel in kruiden enzo. Maar er werd ook gehandeld in Negers. Als je het zo zegt klinkt het bizar. Ik stel mij dan voor dat ik naar een winkelcentrum ga en bij een bepaalde winkel bijvoorbeeld een Surinamer kan kopen. Zoals een vriend van mij of een van de vele Negroïde mannen die ik ken of gekend heb. Moet je je voorstellen hoe dat zou zijn. Is toch bizar? Dus ik koop hem of haar, en daarna is ie van mij. En moet hij of zij doen wat ik zeg. Anders sla ik hem met een zweep, of ik maak hem gewoon af, doet niemand moeilijk over…

Dat vraag ik mij af. Hoe zou ik daar in die tijd mee zijn omgegaan? Zou ik dat niet kunnen? Of zou ik niet beter weten en gewoon all “business” zijn? Zo van: “tsja, het zijn maar Negers..” En hoe zouden die slaven zich hebben gevoeld? Keer het eens om, je woont in een volledig blank dorp. En plotseling wordt je ontvoerd door wat donkere mannen, die je aan het werk zetten. Nee… Ik bedoel geen loverboys ofzo hahaha. Je snapt het wel toch? Het is een rare gewaarwording, een bizarre tijd. Het is de reden waarom wij Surinamers hier hebben, waarom Suriname onze “eigendom” was. En de Antillen was een plek waar we de lastige jongens van de boot gooide. Ik weet niet eens of alle Nederlanders zich dat allemaal wel beseffen. We waren ooit niet al te goed met de donkere medemens, was geen medemens eigenlijk. Het was een product, wat denk je dat blanke Zuid-Afrikanen zijn? Nederlanders die ooit gezegd hebben: dit is nu van ons, en jij bent een minderwaardig mens. Dus ja, daar zit een knelpuntje.

En dat begrijp ik. Ik bedoel ik ben opgegroeid met veel donkere jongens en ooit, wilde ik Tupac zijn… Wigger die ik was, Jordan wilde ik zijn, Iverson, de Braziliaanse Ronaldo. Ik was zo graag zwart geweest als kind. Ergens ben ik daar overheen gegroeid en beseft dat ik als blanke ook gewoon van die muziek en dingen kon houden. Maar ik had altijd wel donkere vrienden enzo, zo werkt dat als je in Rotterdam opgegroeid. Ik zag nooit kleur. Nou ja, ik zag het wel, maar het was voor mij geen issue ofzo. Maar ik wist wel dat het er was. Racisme tegen minderheden en zelfs tegen mezelf. Soms hadden donkere mensen ook niets met een blank en blond jochie. Het heeft op mij weinig effect gehad, en toen ik eenmaal oud en slim genoeg was om te begrijpen wat racisme was…. Toen besefte ik het mij dat het meestal een intelligentie kwestie was. Zo van: er zijn in mijn buurt wat vervelende jongens, zwarte jongens, dus nu haat ik alle zwarte mensen. Tja, zo gaat dat soms.

Zwarte Pieten werden voordat ze zo heetten anders genoemd. Namelijk zwarte duivels! Ja! Dat lees je goed hahaha, het is allemaal toch wel iets apart of niet? En zwarte Piet was ook geen makkelijke jongen. Nee als je als kind stout was geweest kreeg je de “Roe!” Dan werden de blanke jongetjes door een zwarte man in carnavalskleding geslagen. Ik durf best te wedden dat daar wel eens iemand een trauma van op heeft gelopen. Zeker in de 19e eeuw, toen waren mensen nog wat minder verwijfd en gevoelig. Maar goed, laten we blij zijn dat we nu leven. De conclusie? Voor mij? Ik begrijp dat je als zwarte Nederlander een probleem kunt zien in het sinterklaasfeest en de origine ervan. Want ja, de oorsprong is uit de slavernij en weinig mensen hielden van Negers, was eigenlijk gewoon handelswaar. Dus dat stuk zit erin, kan iemand dat ontkennen? Nee toch? Maar het hoeft ook niet te betekenen dat je met een clubje in het zwart geklede hooligans een kinderfeest moet verstoren. Zoals een paar jaar terug, of vorig jaar. Whatever, die shit is al lang bezig.

Dus ik snap het, die aversie tegen het hele gebeuren. Maar dan de andere kant: de blanke Nederlander, of wat voor Nederlander dan ook, kan ook een Hindoestaan zijn, of wat dan ook. Die wil namelijk gewoon een kinderfeestje met zijn of haar kinderen vieren. Die ziet dat als traditie, wat het ook is. En die persoon hoeft niet per se racist te zijn ofzo, het kan ook een principe kwestie zijn. In het publieke debat is het ook precies dat. Sommige autochtone Nederlanders voelen zich steeds minder goed met onze multiculturele samenleving. Kerken zijn leeggelopen en er zijn meer moskeeën en op veel plekken is de traditionele Nederlandse cultuur er niet meer. Zo gaat dat, als je mensen door elkaar mengt van verschillende culturen. Maar ook hier heb ik begrip voor. Het argument wordt gemaakt dat de zwarte Piet met de roe, blanke kinderen bang zou maken van donkere mannen. En alhoewel dit zou kunnen, ik had er geen last van, en er ook nog nooit van gehoord. En dat zijn de beide kanten, het is ingewikkeld.

Het is namelijk niet zo dat de blanke man per se een racistisch motief heeft, en de donkere man wil ook niet het kinderfeestje verpesten, over het algemeen niet denk ik. Het probleem is alleen dat de discussie gevoerd wordt door mensen die er emotioneel erg bij betrokken zijn, om wat voor reden dan ook. En dat kan. Als jij je wilt opwinden over zwarte Piet, dan moet je dat doen. Dan ga je lekker het verkeer ontregelen, of leuzen schreeuwen tegen 5 jarigen. Of je maakt het nog bonter, je gaat iedereen over 1 kam scheren. Als blanke haat je die klote buitenlanders, want ze verneuken je cultuur, en soms pakken ze het wijf dat je wilt ook nog, zwartjoekels! Gvd, ik stem Wilders!

Of als donker persoon ga je alle Nederlanders als racisten zien. Ze doen er toch niks aan? Als ze het niet met je eens zijn, dan zullen ze wel racisten zijn! Enzovoort, enzovoort. Het is een beetje hetzelfde wat er met alle andere conflicten in de wereld gaande is. Als mensen hun geduld te veel verliezen worden ze onredelijk, en wordt het een “wij” tegen “zij”, en dat is precies wat hier gaande is. Net als een vriend van mij hoef ik er weinig van te horen. I dont give a damn. Maar aan de andere kant moet ik het ook weer kwijt, omdat het zo dom is en niet zo simpel als mensen denken. Maar aan de andere kant is het wel heel simpel, als iedereen gewoon iets meer zichzelf zou inleven in de ander, dan zou er best snel een oplossing gevonden kunnen worden. Even allemaal wat minder woede en agressie. En wat meer tolerantie en inleving. Maar dat is nu net het probleem van de mensheid in het algemeen.

Ik hoop dat dit de laatste Pietenblog is die ik moet schrijven. Maar ik denk het niet. En op zich is het ook niet erg, want ik vind het goed mijn mening erover te geven. Love is the way 🙂

Het nieuwe… Nieuwe… NIEUWE begin.

time

Damn! het leven valt niet mee soms. Sterker nog, het is gewoon moeilijk soms. Ik heb wat keuzes moeten maken. Het laatste jaar is best moeilijk geweest. Ik ben door het eerste jaar van de opleiding gegaan. Opleiding en stage moet ik zeggen. En het is vooral positief geweest wat dat betreft. De opleiding is: ervaringsdeskundige en BGE op mbo4 niveau. En op zich is dat best te doen. Ik ben begonnen in Rotterdam, maar later overgestapt naar Utrecht. Dit was alleen omdat het UWV niet de volledige reiskosten vergoed. Dus naar Rotterdam reizen leverde een financiële balans op die niet vol te houden was. Op zich heel jammer, want de klas in Rotterdam was best leuk. Maar op zich is de klas in Utrecht ook best goed.

Mbo4 is best te doen, ben ik slim genoeg voor. De stof die onderwezen wordt is soms saai en veel “uit het boekje”, maar er zitten best dingen tussen die kunnen bijdragen aan mijn benodigde vaardigheden als hulpverlener. Alhoewel ik mij op sommige aspecten meer ontwikkeld voel als sommige van mijn klasgenoten, kan ik wel zien dat veel van hun weer verder ontwikkeld zijn als mij. Ieder zo op zijn eigen gebied. De opleiding is meer dan alleen dat, het is een leerweg voor de studenten. En iedereen heeft iets anders te leren. Al met al is de opleiding geen probleem. Mijn problemen komen ergens anders vandaan.

Dit hele jaar had ik een nieuwe vriendin. Een knappe vrouw met een kind, vanaf het begin klikte het beter dan ooit. Sowieso zit er in relaties een stijgende lijn. Net als in de vorige 2 relaties heeft ook zij een kind, waar het goed mee klikte overigens. Om alles nog beter te maken heb ik in dit jaar ook nog een betere woonruimte gekregen. In plaats van het kleine kamertje dat ik voor 450 Euro huurde, heb ik nu een anti-kraak woning gekregen. Minimaal 5 keer zo groot, geweldig of niet? Wtf heb ik nog te klagen? Ik ben erop vooruit gegaan qua: woonruimte, daginvulling, contacten, relatie enz. Gewoon in het algemeen is mijn leven enorm vooruit gegaan. Maar toch ben ik nu vast gelopen… Waarom?

Nou ja het begon met de dood van Orlando. Daar had en heb ik heel veel moeite mee. En eigenlijk kan ik met dat gevoel op weinig plekken terecht. Mensen hebben zoiets van: het leven gaat door, en dat gaat het ook. Met mijn zusje, zijn moeder, kan ik er goed over praten. Maar zo vaak zie ik haar niet. Het klinkt misschien dom, maar ik voel mezelf waardeloos dat ik er niks aan gedaan heb. Ik had Roy best van de wereld kunnen helpen. Niet dat dat iets had opgelost, en is zeker geen goed idee. Maar gevoelsmatig voelt het zo. Ik heb met de media gepraat en geprobeerd er iets van te maken. Maar ik voel mij nog steeds schuldig naar Orlando, dat is iets waar ik zelf iets mee moet.

Verder is het “gezinsleven” met mijn nu ex vriendin niet iets wat ik trek. Ik heb een geschiedenis van kinderen van anderen opvoeden. En ik weet nu dat het niet werkt. Om verschillende redenen. Een van de voornaamste redenen is dat ik niet eens zeker weet wat ik nou wil. Zeker is een gezinsleven fijn, maar dat alleen werkt niet voor mij, ik heb ook spanning nodig in mijn leven. En dat heeft soms hachelijke situaties opgeleverd. Na een fijn weekend met mijn ex vriendin en kind ging ik weer terug naar mijn eigen plek. Om te drinken en high te worden en in een toestand te komen die balans brengt aan het saaie gezinsleven.

En dat levert gekke situaties op. De plek waar ik woon is namelijk ook een hangplek voor hangjongeren en drugsdealertjes. Die geen enkele rekening houden met de omgeving en mij soms wakker maakten. En dat is een fout. Ik ben opgegroeid in de bajes en tbs en kom voor mijzelf op. Op een onredelijke manier als het moet. Einde van het verhaal win ik, hoe dan ook. In het verloop van het jaar is dit verschillende keren op het randje gekomen. Dat wil zeggen dat mensen die overlast veroorzaken het idee hadden dat ze mij konden intimideren. Wat ertoe geleidt heeft dat ik mijn punt moest maken. een aantal keer ben ik met een mes naar buiten gelopen om ze weg te jagen. Wat een enorme indruk maakt natuurlijk. Zeker omdat mensen kunnen zien dat ik het meen. En dat is niet de bedoeling natuurlijk, zeker niet als hulpverlener. Maar in het algemeen niet.

Ik wil niet vast komen te zitten, ik wil niemand iets aandoen. En ik snap die jongens ook wel, maar ja. Ik snap mezelf ook. Ik probeer een goed persoon te zijn, maar sol niet met mij! Uiteindelijk als ik de dag erna erover nadenk besef ik mij dat dit niet goed is. Zeker niet als hulpverlener. Hoe kan ik mensen vertellen hoe ze hun leven op orde moeten krijgen als ik de avond ervoor met een mes wat tuig achterna zit? Dat kan niet! Het is hypocriet en het hoort niet. Ik krijg veel vertrouwen van mensen en talloze kansen. Hoe zwaar zou ik ze beschamen als ik weer vast zou komen te zitten. Zeker om onzin als dat… Ruzie met domme jongeren, die denken dat ze stoer zijn. Nou ja zo stoer zijn ze niet meer als ze te maken krijgen met een mafkees als ik kan zijn. En gek genoeg geeft dat enige bevrediging, al is het maar even.

Al met al werd alles te veel. En moet ik nu weer evalueren. Wat is het probleem? Laat mij een opsomming maken: een probleem is de dood van Orlando en alles wat dat meebrengt. Daar moet ik mee leren omgaan. Het 2de is mijn familie situatie: ik moet leren accepteren dat mijn zusje en een paar neven, nichtjes en tantes/ooms alles is waar ik mee moet dealen. Ik moet accepteren dat mijn moeder en haar compagnie wegkomt met mijn nare opvoeding vol geweld en misbruik. Ik moet accepteren dat het in relaties moeilijk is. Dat je van iemand kunt houden, maar dat diegene je toch zo aan de kant kan zetten als het hun uitkomt. En ik moet leren dat het gezinsleven en het opvoeden van iemand anders zijn kind niet mijn ding is . Misschien met mijn eigen kind ooit wel? Wie weet? Ik moet leren dat mijn rol in het leven veranderd is, dat ik soms de andere wang moet toekeren. Ik ben niet meer op straat, in de bajes of tbs, ik kan niet altijd de alfa uithangen.

Al met al is dat genoeg. Ik heb besloten het 2de jaar van de opleiding uit te stellen tot volgend jaar. Eerst tijd om mijn zaken op orde te krijgen. De vraag is alleen of het UWV daarin meegaat, want verder vind iedereen het een goed idee. Het is te veel geworden even. En dat is ook oke, ik heb er zeker geen problemen mee dat toe te geven of uit te leggen. Als ik dit werk doe wil ik het wel serieus doen, niet hypocriet zijn. Op zich heeft niemand er negatief op gereageerd. Inmiddels is zoals gezegd de relatie beëindigd, wat ik totaal niet had zien komen. Maar ook dat is wat het is, hoe pijnlijk ook. Ik doe wat ik moet doen. En ik had in het verleden veel moeite met dingen loslaten, nu ben ik daar beter in. Maar het blijft moeilijk. Ik voel mij heel vaak alleen, ik heb wel een groep van geweldige mensen om mij heen. Maar in de liefde voel ik mij vaak alleen, en heb dat vaak gevoeld.

Mijn zusje is een uitzondering wat dat betreft. We hebben dezelfde achtergrond en we houden onvoorwaardelijk van elkaar. Hoe dan ook. Ik weet dat er een aantal mensen zijn die van mij houden en mij steunen, ik voel dat ook wel. Maar in een relatie is er altijd een tekortkoming. Misschien ligt dat meer in mezelf en komt dat nooit. Is het gewoon een blijvend bijproduct van het verleden? I dont know, ik denk dat het mogelijk is. Ik geloof nog steeds in het geluk in de liefde, maakt niet uit hoeveel teleurstellingen er nog komen. Maar dat is een ander verhaal…

Het is nu een kwestie van mezelf in de best mogelijke staat te krijgen. Allereerst voor mezelf. Maar als ik in dit werk en het leven verder wil is dat ook belangrijk daarvoor. Als ik iemand advies geef wil ik dat dit goed overkomt. En dat ze iemand zien die dat advies uitstraalt als persoon. Niet een of ander half beest dat niet met zijn emoties en het leven om kan gaan. Want mensen helpen geeft ook een bepaalde verantwoordelijkheid. Ik ben zelf teleurgesteld door talloze hulpverleners, en dat is niet iets wat ik zelf wil nadoen. Ik ben liever geen hulpverlener dan een falende.

Maar dat is oke. Ik geef mezelf de tijd om dingen aan te pakken. Zodat ik kan leren en anderen er later misschien iets aan hebben. En dat klinkt allemaal heel erg zweverig. Alsof ik zo,n bekeerd kereltje ben dat nu ineens mensen wil helpen. Maar zo is het niet! Ik ben slecht geweest, en nog soms. Ik hou van actie, van geweld soms, van drama. Als het moet kan ik zo gek zijn als je wilt, gekker dan je denkt. Maar moet het? Wil ik het? Eigenlijk niet. Ik wil graag iemand worden die mensen met problemen als mij het juiste advies kan geven. Die een voorbeeld kan zijn voor de gekste mafkezen. Zonder dat ik roomser dan de paus lijkt. En die Wesley… Die ben ik nog niet. Maar ik wil hem wel worden, en ik ga eraan werken.

En die tijd ga ik nemen nu. Een nieuwe periode is aangebroken. Compleet met nieuwe mensen en situaties… Zoals dat altijd gaat. Ik hoop dat ik weer genoeg geleerd heb en overal vooruitgang in kan maken. Maar weet eigenlijk wel dat dat zo is. Soms moet je een stap terug doen om er 2 vooruit te maken. Wat je vooral moet doen, volgens mij in ieder geval… Is eerlijk zijn. En als ik eerlijk ben moet ik nu een stapje terug nemen. Falen om het weer te proberen, is niks mis mee. Ik schaam mij niet om te falen, ik heb sowieso weinig last van schaamte. Wat ik wel weet is dat ik de weinige speciale mensen om mij heen soms test. En dat is lastig, maar ik voel mij er geweldig bij dat de mensen die er al even voor mij zijn er blijven. De mensen die belangrijk voor mij zijn, die zijn op 1 hand te tellen. Misschien zelfs 2. Maar ze zijn er wel door dik en dun. En dat is heel veel waard!

Zoals ik al vaak gezegd heb en zeg tegen mensen: mijn leven is al een succes! Niet veel mensen die meegemaakt hebben wat ik heb meegemaakt heb zijn in mijn situatie. Zelfs al wordt ik niks meer dan een nietsnut die op de bank hangt, drinkt en video games/youtube doet… Dan zelfs ben ik al een succesverhaal. Voor mezelf in ieder geval. Ik weet dat er mensen zijn die meer van mij verwachten. En daar zal ik ook zeker mijn best voor doen. Maar ik voel mij niks verschuldigd naar de maatschappij ofzo. Ik doe wat ik probeer te doen ook niet om iets aan de maatschappij te bewijzen. Ik doe het puur omdat dit mijn gevoel is en ik dit als mijn levensdoel zie. Ik heb totaal maling aan het oordeel van de menigte. Betekent niks voor mij 😉

Ik ben een kind zonder moeder en vader geweest. In de steek gelaten door zijn familie, door de maatschappij zelfs. Totaal alleen op de wereld geweest en mij zo gevoeld. Ik weet nu dat ik niet totaal alleen meer ben, ik zie zat liefde om mij heen. Onvoorwaardelijke liefde zelfs. Sterker nog, als ik dat in een partner vind ben ik vrij compleet! Ik waardeer de mensen in mijn leven: Nancy,Orlando,Jose,Fred,Rene,Boogie,Bauk,Jos,Ruud,Marciano,Romeo,Catharinus,Shevany,Robin,Lazaro,Niko,Patrick, Annelies,Marion en nog wat anderen die ik misschien vergeet. Dit is mijn “familie” mensen die mij steunen door wat er tot nu toe geweest is. De rest boeit niet voor mij. Ik leef mijn leven niet om een goed oordeel van de maatschappij te krijgen. I dont give a fuck 🙂

Zie dat lijstje? Zijn 17 mensen en dat is niet veel. Sommige zijn familie via bloed en anderen zijn “vrienden” maar eigenlijk ook op een manier familie geworden, bij gebrek aan een bloedfamilie. Dat is een lijstje van mensen die weten wie ik ben en van mij houden, wat ik ook gedaan heb. Ik heb misschien geen moeder,vader,oma,opa etc die van mij houden. Maar ik heb veel meer dan veel anderen. En daar ben ik blij om. Ik hoop dat ik deze mensen in de toekomst blij kan maken. Blijer in ieder geval. Ik wil ze sowieso bedanken, ze geven mij inspiratie en de motivatie om door te gaan op dit pad.

Want door ga ik sowieso, met wat voor fouten dan ook. En hoe verrot de maatschappij ook lijkt. Want die lijkt vrij verrot om eerlijk te zijn. In die nare wereld vol haat en onbegrip, onverschilligheid en idioten. Ik ga gewoon door op mijn missie om mezelf te verbeteren en anderen te helpen als ik kan. Ook al faal ik nog 1000 keer. Ook al heeft een ieder een oordeel over mij. Ik ben niet te stoppen! Nooit 🙂

Maar dat pad vraagt wat tweaking, de boel weer even onder controle krijgen. Dus dat begin ik nu met een stapje terug qua school enzo. Ik heb een maand of 6 om dingen aan de gang te krijgen. En zal een beroep doen op mijn vrienden/familie, twijfel er niet aan dat ze mij zullen steunen. Een nieuw,nieuw,nieuw,nieuw begin. Iedereen verdient een 2de kans? Is vaak niet waar de praktijk op uitkomt. Maar ik verdien een 10de kans desnoods, al is het maar een kans die ik mezelf geef. De maatschappij hoeft mij die niet te geven, die neem ik zelf wel 😉

Ik hoop ik dat deze post ooit als een voorbeeld kan gebruiken. Zo van hoe ik mijn demonen overwonnen heb. Hoe dan ook niemand kan mij verwijten dat ik niet “echt” ben en niet eerlijk ben. Dat is belangrijk denk ik. Eerlijk zijn over wie je bent en wat je fout hebt gedaan. En de mensen waarderen die van je houden. De rest boeit er niet heel veel toe 🙂

Tijd voor een nieuw,nieuw,nieuw begin 🙂 ❤

9/11 en al dat gedoe met die moslims enzo (sarcasme en cynisme kan bespeurd worden)

Nine-Eleven

Het is al 2 dagen geleden dat de herdenking van de aanslagen in New York op 11 september 2001. Die verschrikkelijke daad geregisseerd door Osama Bin Laden, en uitgevoerd door zijn soldaten. Voornamelijk mannen uit Saudi Arabië. Moslim fundamentalisten, terroristen, gek genoeg om hun eigen leven op te offeren. Maar ze kregen Amerika niet klein. Want zoals ik veel Amerikanen de laatste tijd hoor zeggen: “Merica is the greatest country in the world!” Het is al gewoon 17 jaar geleden man, damn de tijd vliegt. Ik weet dat ik ook boos was, kut moslims, die mensen zijn gewoon gek. En daar moeten we voor oppassen! Boze mannen met donker haar en dikke baarden waren onze gezamenlijke nieuwe vijand.

Het is misschien niet verstandig om erover te schrijven, maar ja… Ik zal eerlijk zeggen ik kan het moeilijk laten. Raadt u het al? Inderdaad, ik ben er zo een. Wat ze een “conspiricy theorist” noemen. Zo,n complete debiel die niet gewoon geloofd dat wat er op tv verteld wordt de waarheid is. Ben ik nou echt zo,n idioot die denkt dat politici tegen ons zouden liegen? Oke oke, maar dat is nog wat anders dan zo,s aanslag in scene zetten/uitvoeren. Toch? Hoe het precies gegaan is… ik heb geen idee. Maar er zit een luchtje aan. De gebouwen storten in alsof ze tot ontploffing werden gebracht, controled demolition, zo noemen ze dat daar. Het staal dat kort zichtbaar was leek ook niet echt ingestort of gesmolten. Leek meer alsof het gebouw naar beneden werd gebracht door explosies. Ik ben maar een leek hoor, kan het mis hebben.

“Building 7” Waarom valt dat gebouw eigenlijk om? Daar vloog toch geen vliegtuig tegenaan? En ze zeggen dat het Pentagon ook door een vliegtuig werd geraakt. Alleen zijn daar geen beelden van en er is ook niks over van het vliegtuig… Voordat er teveel vragen konden worden gesteld wordt al het puin vlot opgeruimd. Iedereen is te druk met de gebeurtenis zelf, en al de slachtoffers. Wat hoe dan ook verschrikkelijk is, hoe het ook gebeurd is. In ieder geval stelt niemand vragen, dat is niet gepast en ook niet logisch. We zullen laten zien dat we ons niet klein laten krijgen! WRAAK!!!! Op Al-Qaida en hun boosaardige baardman Osama, die gaan we pakken! Het is net een James Bond film, met een superschurk. Waar is die Osama toch?

Ze zeggen dat ie in een grot zit, in Afghanistan. Lever Osama uit, of anders komen we hem halen! Schreeuwt het westen. De Taliban willen eerst bewijs zien voordat ze Osama uitleveren. Maar daar is president Bush niet van gediend. Dus “we” gaan hem halen. De Taliban zijn niet erg fijne mensen, dus laten we dat ook mee laten spelen… Ja! We gaan niet alleen Osama zoeken in de grotten, we gaan meteen de Afghaanse mensen bevrijden van de mensen die we zelf getraind hebben tijdens een eerdere oorlog in Afghanistan, tegen die nare Russen. Geen haan die er naar kraait, nou ja behalve moslims die hier wonen dan, die lijken Amerika alleen maar te haten, oh ja en Israël. Wat is het toch een onredelijk volk zeg! Wij willen gewoon die man met die baard hebben! Zelf dacht ik toen overigens ook zo, maar dat even terzijde.

We kunnen baardmans maar niet vinden, maar dat mag de pret niet drukken! Oorlog betekent namelijk geld verdienen. En coole nieuwe wapens uitproberen. Tijdens de oorlog in Afghanistan, die nog gaande is overigens, schreef ik stukjes voor een krant in de bibliotheek in de kliniek. Drones werden veel getest in Afghanistan en soms ook in Pakistan, een nieuwe manier van oorlog voeren. Ze vliegen naar een plek en van veilige afstand schieten ze een doelwit aan flarden. Ja natuurlijk vallen er ook onschuldige slachtoffers… Maar ja, die mensen beschermen een terrorist! Behalve die altijd zeurende moslims interesseert het verder niemand. Wat zeuren die barbaren nu? We helpen ze toch? We schieten ze aan flarden met superieure wapens en techniek. Maar Osama kunnen we maar niet vinden. Hij zit toch echt in 1 van die grotten, want hij maakt zo nu en dan wel eens een video.

Nou ja goed, blijven zoeken naar hem, we krijgen hem wel! Kom op jongens, de moed erin houden! We moeten de oorlogsindustrie aan de gang houden. Tsja die Saddam doet ook wel bijdehand daar in Irak he? Ja ja we hebben hem daar aan de macht geholpen en hij houdt de mafkezen in de hand, maar ja. Hij doet wel bijdehand hoor, maar ja dat is geen reden. Dan verzinnen we wel een reden! George Bush verteld het aan de wereld, Saddam de dictator heeft massavernietigingswapens!! Echt waar, George heeft het bewijs gezien, geen twijfel over mogelijk! Onvoorstelbaar he? Ze leren het ook maar niet die lui. Wij in het westen proberen gewoon te leven en die barbaren blijven maar gek doen! Wij gaan niet afwachten tot die mafkees een kernbom afvuurt, We beschermen onszelf. Proactief zijn we, het is klaar met Saddam! En meteen zullen we die barbaren ook even democratie bijbrengen 🙂

Op het moment van de oorlog heerste er in de westerse wereld ook het gevoel dat dit gerechtvaardigd was. Ze zeggen het toch op tv of niet? We maken ze in, en Saddam wordt uiteindelijk gepakt. In een of andere put zat ie, met een boel geld. We hangen hem op die dictator, verschrikkelijk wat hij zijn volk heeft aangedaan… Ja zeker hebben wij hem eerst geholpen, maar ja. Hij gaat ineens kernbommen maken, tsja. Hij wordt uiteindelijk opgehangen. Tijd voor democratie in Irak he? Uhh oh ja, hij had geen kernbommen… Tsja foutje 😉 kan gebeuren he? Ja George Bush wist het toch echt zeker, daarom pakten we ze ook aan. Nou ja goed het is ook niet netjes dat we iets verzonnen hebben en op basis daarvan een oorlog zijn gestart en talloze mensen hebben gedood. Maar ja goed, we gaan ze nu democratie bijbrengen 🙂

De lezer moet oog hebben voor sarcasme en cynisme, want dat gebruik ik veel in dit stuk. Voor hen die het niet begrijpen. Ergens in deze periode kwam ik tot het besef dat “we” het “westen” gewoon iets verzonnen hadden om een oorlog te beginnen. Net als ik vroeger vocht met jochies en als de meester kwam ingrijpen ik mij verdedigde met: “hij schold over mijn moeder!!!” Terwijl het niet waar was. Nu doen we dat op zo,n level, en geen haan die er naar kraait. Mensen zijn vooral bang voor die fanatiekelingen, met hun dikke baarden. Zo bang, dat we het fijn vinden als een boel van onze rechten afgenomen worden, safety first! Ja nou ja en dat met die democratie in Irak wordt ook niks. Daar ontstaat uiteindelijk IS uit, wat zijn ze gek die lui he?

Weet je wat? Elke keer als we een land verneuken kunnen we de mensen die het geweld ontvluchten wel bij ons komen wonen.. Ze zijn toch niet boos? Kom op hee… We helpen ze toch met democratie? Wat een ondankbaar volk. Een beetje net als die Marokkanen en Turken. We halen die gasten hierheen om werk te doen wat wij niet willen en pleuren ze netjes samen in ghetto,s. En dan gaan ze een beetje lopen zeiken? En willen ze zich niet aanpassen? Komt allemaal door dat geloof joh, ze zijn niet wijs. En laten we dat vooral benadrukken in de media, dat geloof is het probleem hoor. Waarom denk je dat ze die toren invlogen enzo? Denk je nou echt dat dat te maken heeft met dat we ze al jaren lang bespelen en vermoorden? Plz talk to the hand, zo slim zijn die barbaren niet hoor.

Hoe dan ook, we hebben nu vrij spel. Want ook al hebben we Osama gepakt, the war on terror keeps going! We helpen die mensen toch? Ja goed we maken de regio onstabiel, maar ja, ze kunnen toch bij ons komen wonen? Die moslims zijn altijd maar boos he… En dan pleegt er weer 1 een aanslag, gvd!~We kunnen in iedereen zijn email kijken en alles afluisteren van iedere burgen, zo ver hebben we ze al. Maar nog kunnen we die verdraaide baardapen niet stoppen. Als iedereen nou nog beter gehoorzaamd.. Ach ja, we stoppen ze straks wel een chip in het hoofd, en pakken de resterende rechten af. Ze zullen al lang blij zijn dat ze veilig zijn… Muhahahaah

Wacht… Er staat een nieuwe leider op, die gaat alles veranderen. Hij is nog zwart ook!!! Change!! Change you can believe in!!! Genoeg met die domme Bush! Ik ga het anders doen!! Hij heeft Osama gepakt, die zat ineens in een of ander huis… Tsja dombo, was ie maar in zijn grot gebleven.. We hebben hem vermoord hoor, alleen ja, moesten hem gelijk op zee begraven. Maar bravo!!! hij is weg, nu kunnen we ons concentreren op de puinhoop die we hebben gemaakt toen we hem aan het zoeken waren. Hmmm dat werkt ook niet, laat ze het lekker uitzoeken, als ze geen democratie willen! Hmm nu hebben we wel weer allemaal oorlog veroorzaakt, maar ja goed, die mensen kunnen wel bij ons komen wonen. Ze zouden toch niet boos zijn? Hoezo nou weer? Ja oke, Obama komt ook niks na, maar je moet toegeven: hij is een geweldige spreker! Of niet? Dat dacht ik. Hij hoeft ook niks na te komen, zolang ie maar beloftes maakt tijdens de verkiezingen en het volk het geloofd.

Tsja ze zullen heus wel gaan zeiken, maar dat houden we onder controle. Niemand zeikt toch over Irak? Iedereen weet dat we dat verzonnen hebben, maar ja, moet je maar geen gebouwen opblazen. En dat boek van je, daar gebeuren gruwelijke dingen in. Ja nou ja, in onze Bijbel wordt er ook gestenigd en is Lot de vader van een compleet volk door met zijn dronken kop zijn dochters te neuken. Maar ja, wij geloven niet meer zo in die dingen. Wij geloven nu in wat ze ons op tv vertellen. Ja de eigenaren van de tv stations zijn vrienden met de andere eigenaren van alles. Maar ja? Je denkt toch niet dat ze ons gaan manipuleren? Of voorliegen? Tsja Bush was ook niet handig, en Obama kon het helaas niet waarmaken, hij was in ieder geval zwart en leek op een moslim. Daar konden ze beter mee omgaan die barbaren 🙂

Wie beseft het? Dat het “westen” genocide pleegt, een oorlog start op basis van een verzinsel. Talloze doden en complete chaos voor de halve wereld. Wat was ie slim die Osama zeg! Maar hij heeft toch aan het kortste eind getrokken, net als Saddam! Tsja het is wel een bende in de regio, maar op zich komt dat ook niet verkeerd uit. We blijven gewoon overal stoken en als we ergens iemand zijn familie vermoorden komt ie toch lekker bij ons wonen? Weet je, stel dat dat ooit compleet uit de klauwen loopt pakken we meteen iedereen zijn rechten af 🙂 Ze zullen er om vragen. Alles om beschermd te worden tegen de boze mannen met baarden. Zolang het volk maar “beschermd” moet worden tegen iets zitten we goed. Tsja die moslims blijven ook maar moeilijk doen. Schieten we hun land kapot en mogen ze hier wonen, gaan ze nog lopen zeiken…

We zeggen er toch verder niks van? We willen niemand beledigen 🙂 Dus weet je wat? Wij halen jullie hierheen uit een compleet andere cultuur en een land dat wij kapot hebben geschoten, maar kliek maar samen dan zien we het wel 😉 Hmm weet je wat? Nu ik erover nadenk… Misschien kunnen we die mensen wel tegen elkaar opjutten. Doen we net alsof wij niet de reden zijn dat die vluchtelingen hier zijn. Die zijn hier zomaar gekomen omdat dat geloof van hun problemen maakt.. Tsja dat ging altijd goed, maar ineens werkt het niet meer. Dus laten we mensen maar gewoon lekker hier bij elkaar pleuren, dan zien we het wel. Ja dan gaan de mensen zeiken, maar dan lossen we dat gewoon voor ze op. Dan gaat er iemand gewoon schreeuwen dat het aan hun ligt, snap je? Dat concept werkt hartstikke goed man.

Bovendien, niemand let meer op. Mensen hebben geaccepteerd dat we ze belazeren, we doen het constant. Het een zeggen en het ander doen, mensen accepteren dat zolang je maar hard genoeg schreeuwt over een gezamenlijke vijand. Je kunt die guppen alles wijs maken hoor. Wil je het zien? Oke! We proberen gewoon een erkend slecht persoon met een hersentumor tegen een kinderachtige miljardair om het presidentschap. Wedden dat niemand iets zegt? Meestal als het ergens over gaat letten ze niet op. Want dan hebben we mooie wedstrijden voor ze, dat hebben we goed opgepakt van die Romeinen. Brood en spelen! Nu hebben we ze helemaal de hele dag bezig, kijkend naar hun schermpjes. Zo bezig met hun virtuele wereld dat de uiterlijke wereld hun niet eens meer boeit. Tsja dan nemen we Donald Trump maar he? Die wil tenminste net als de Sovjet Unie een muur bouwen, om die barbaren buiten te houden, want dat loopt de spuigaten uit. Die gasten uit het midden oosten zitten allemaal in Europa, maar wij zitten met die Spanjaarden opgescheept.

Gewoon lekker een muur bouwen 😉 Het volk kijkt toch niet raar op zolang je ze bezig houdt. En de media is van ons, dus ze blijven wel bezig 😉 Tuurlijk is oorlog in het midden oosten klote, maar ja, er is ook een wedstrijd op vanavond 😉 en je houdt toch van je cluppie of niet? Weet je wat? We doen het zo: wij zorgen dat jij lekker naar je cluppie en telefoontje kunt kijken. Echt! Je wordt niet gestoord hoor, en dan regelen wij de rest wel, oke? En als er een keer kritiek op komt zeggen we gewoon dat die mensen gek zijn, tv is toch van ons en dat geloofd iedereen wel. Nou ja, het boeit ze ook niet echt, zolang ze maar naar hun scherm kunnen kijken. Tsja dat en dat er geen enge baardmannen komen die ontploffen. Als we ze nou gewoon laten zien dat wij die baardmannen tegen houden en dat ze gewoon hun vermaak kunnen hebben… Dan is het toch verder goed? Geen haan die er naar kraait, nog effe en dan hebben we controle over al die gasten.

Tsja het begon allemaal met die torens he? Als Osama dat nou niet had gedaan…Nou ja komt goed uit voor ons, en ja.. Als we er een les van geleerd hebben: het boeit het volk niet of je ze belazerd, of je liegt, en of je mensen vermoord. Zolang ze maar het gevoel hebben van het is wij tegen zij. Nou ja dat en zolang ze maar bezig zijn. Als je een goed leven hebt is dat werken, sporten en daarna tv kijken, en tussendoor wanneer je kunt naar je telefoon kijken. dan vertellen wij je wel hoe het zit. Dat die Joden best gemeen zijn ja, maar ja dat komt door Hitler. Vervelend voor die Palestijnen, maar daar zeiken toch alleen die moslims over, de rest boeit dat niet. Die maken zich meer druk over moslims enzo. Laten we gewoon heel hard gaan schreeuwen dat we het op gaan lossen. Maar ondertussen niks doen, zodat het verder uit de hand loopt. Dan grijpen we later wel in en zijn de mensen weer blij. Kunnen ze weer verder kijken. En trots zijn op ons “westen” dat ons beschermd tegen die barbaren!

Lol we kunnen zelfs gewoon een president neerzetten die zich ongepast gedraagt. Laat hem lekker liegen en schreeuwen, daar vallen ze toch voor? Laat ze lekker ruziën over de dingen die wij in de media brengen, en zich druk maken over wat er op tv is. Dan kunnen wij dalijk weer lekker onze gang gaan en ergens anders een hoop mensen vermoorden, dat interesseert ze toch niet. En al maken ze zich druk, dan beloven we ze gewoon weer beterschap. En we herinneren ze eraan: dat iedereen in het westen nog vrij is, dankzij de heldhaftige troepen die Osama baardmans en zijn trawanten te pakken heeft gehad. Na 10 jaar, maar ja. Je bent wel vrij nu he? Goed we mogen straks alles doen wat we willen, maar ja. Dat komt omdat we iedereen willen beschermen. We proberen altijd het goede te doen joh 😉 En anders doen we gewoon net alsof hahaha, merkt toch niemand 😉

Weet je.. Dat met die vliegtuigen is gewoon zo gegaan. Ja het klopt dat we er een boel geld aan hebben verdient, aan die nasleep. Maar ja, we moesten baardmans vinden he? En we willen ook onze olie enzo, tsja. Nu hebben we de perfecte manier. We maken mensen gewoon wijs dat we anderen gaan helpen, en dan geloven ze ons blind, ondanks dat we telkens liegen. Apart he? Slim van die Romeinen hoor 🙂

Tsja, en straks als we alles volledig onder controle hebben gaan ze zeker ineens zeiken? Maar dan hebben ze niks meer te zeggen he? Want toen het echt fout was zeiden ze ook niks… Grappig zijn ze he? Dat domme volk, denken alleen maar aan hun eigen belang. Al die zeik die we ze voorschotelen in sprookjes, boekjes en films, al die onzin over het “goede” overwint. Dat doet ze niks. Je kunt iemand dood zien gaan omringt door mensen die het filmen for hun Insta of Facebook. We hebben ons volk geleerd dat we geregeerd moeten worden door leugenaars, dat het normaal is om bedrogen te worden. Later komt er wel weer een ander die de rotzooi beloofd op te ruimen, en daarna weer een ander…

Panem et circenses, spelen en brood… Houd de mensen bezig met vertier en ze letten niet op je politiek. Ja! De gevolgen van 9/11 hebben de mensen aan de macht veel opgelevert. En ja, de mensen aan de macht die liegen er lustig op los. Maar kom op man, daar zouden ze toch niet over liegen? Dat is juist een moment dat ons verenigd om te vechten tegen de vijand die zij aanwijzen. Nee joh… Daar liegen ze niet over hoor 😉

Het verhaal gaat verder…

IMG-20180817-WA0003

Kreeg vandaag een reactie op mijn open brief aan Roy B. Nou ja meerdere, maar ik heb ze niet geplaatst. De eerste was om 04.31 van een ip adres uit Londen. iedere debiel kan tegenwoordig een ip adres blokkeren. Sterker nog: als je wilt trollen is het noodzaak, want je kunt zo gevonden worden. Op zich plaats ik alle reacties, anoniem of niet. Maar dit was een ander verhaal. Was meer een poging mij uit de tent te lokken, iemand waar ik iets mee heb. Ik ben ook gewoon mezelf hier, gebruik geen alias. Dus als je echt iets te zeggen hebt waar je achter staat, wees dan ook een man of vrouw en doe het als jezelf. Ik ga in ieder geval af en toe weer bloggen, denk dat dat goed is voor mij. Schrijven is een manier van uitten. Voordat ik over de reactie van de persoon begin wil ik eerst nog aandacht vragen voor het nieuws rond Orlando.

Er staat weer eens iets in de media: het onderzoek is vertraagd, justitie heeft meer tijd nodig om informatie naar buiten te brengen. Ik hoop dat ze iets op het spoor zijn, maar ik hoop nergens op. Ik hoop dat de waarheid ooit boven komt, en het niet een of ander lulverhaal wordt. Zeg dan gewoon we weten het niet. Voor mij lijkt de zaak op meerdere manieren verkeerd aangepakt, maar wat weet ik nu? Als het aan justitie ligt pakken ze wel iemand als ze kunnen, daar twijfel ik niet aan. Het is niet wat je weet, het is wat je kunt bewijzen. Ik weet ook niks over hoe het is gegaan. Ik weet alleen dat Orlando gestorven is en dat iemand daar meer vanaf weet. Misschien heeft hij hem wel “alleen” zien verdrinken en geen poot uitgestoken. Is dat erger dan als hij hem in een opwelling omgebracht heeft? Ik weet het niet, ik hoop dat de waarheid ooit boven komt.

In ieder geval heeft Orlando een mooie steen gekregen, daar ben ik blij mee. Ik ben blij dat er nog links en recht mensen mee bezig zijn. Ben in Juli bij die tocht voor hem geweest en dat was indrukwekkend en zwaar. Vooral het spreken op het podium viel mij zwaar. Maar het is iets wat ik moest doen en ik ben blij dat ik het gedaan heb. Ik wil de mensen die bij de organisatie van die tocht betrokken zijn geweest nogmaals danken. Vooral Frank en Roos, maar Boogie, Hafida en de mensen die meeliepen. Jammer dat er veel mensen afwezig waren, vooral zijn klasgenoten. Van wat ik er van begreep wilden ze niet dat het over racisme ging, dat ging het ook niet. Maar goed is iedereen zijn goed recht te doen wat hij of zij vindt. Ik weet dat ze van hem hielden en bij de zaak betrokken zijn.

De media was erg opdringerig en respectloos. Gewoon niet erg tactvol. Ik begrijp hoe het werkt, maar een beetje fatsoen kan toch wel? Een stille tocht, betekent stil. Beetje raar om reacties te vragen als mensen stil zijn. Ik bedoel je doet toch ook geen interviews tijdens dodenherdenking? Maar het is wat het is, ik was achteraf blij dat er media was. Zodat de zaak toch nog een beetje levend blijft, voor zover dat mogelijk is. Ik accepteer de realiteit en ben er ook niet bitter over. Maar er zijn wel een aantal dingen die mij irriteren. En dat gaat vooral over de media en de LGBT gemeenschap en de combinatie daarvan. Waarom duiken die niet massaal op de zaak, als een stel hongerige hyena’s?

Al jaren gaat het in de media constant over de LGBT(Q?) community, over gelijkheid en gender. En over racisme. En vaak ook terecht, laat mij dat duidelijk maken. Maar vaak ook niet, 58 gendersoorten? Kinderen van vier leren over transexuelen of seksualiteit op zich? Er staat zelfs ter discussie of gender wel biologisch bepaald kan worden…. Absolute gekte. De wereld is gek tegenwoordig, en geloof mij, als ik iets gek vind is het ook echt gek. Wat ik wil zeggen er wordt gestreden om dingen voor elkaar te krijgen door de LGBT gemeenschap, en vaak ook gewonnen. Ik mis die strijd hier een beetje. Toen Orlando net gevonden was waren er wat mensen in Den Haag die iets deden vanuit die gemeenschap, om aandacht te vragen. Waar zijn al die mensen gebleven?

Een homofiele jongen van 17 is onder zeer verdachte omstandigheden gestorven, hij was nog donker ook. En als “icing on the cake”: de media en politie lijken er niet alles om aan te doen. In ieder geval zichtbaar minder als het geval was bij een blond hetero meisje. Orlando staat in vele opzichten symbool voor de dingen waar zogenaamde minderheden voor strijden: gelijke behandeling voor verschillende huidskleuren en acceptatie van homo’s enz… Maar om de een of andere reden heeft de zaak niet genoeg mensen geraakt. Begrijp mij niet verkeerd, ik weet dat er zeker mensen bij betrokken zijn. Maar met de stem die de LGBT gemeenschap tegenwoordig heeft vind ik het allemaal teleurstellend. Maar dat is maar mij mening, zeker niet objectief. Het is wat het is en het leven gaat door, ook het mijne.

Terugkomend op die reactie, die 3 keer gepost was. Nou ja, die diegene probeerde te posten. Het kwam er in het kort op neer dat ik geen recht van spreken had, omdat ik ernstige delicten heb gepleegd. Ik ontken zeker niet dat ik een trieste jongeman was en dat ik verschrikkelijke dingen heb gedaan. Maar ik ben die jongeman niet meer en probeer er iets positiefs mee te doen. En ja, door wat ik heb meegemaakt denk ik het een en ander te weten. En heb ik soms een mening ja. Er zijn mensen die vinden dat iemand als ik geen recht van spreken heeft, en dat is oké. Jammer genoeg voor hun ben ik vrij om mijn mening te geven en voel ik mij nog gerechtvaardigd ook. Sterker nog: ik ben bezig er mijn werk van te maken.

Ik ben liever niet in de media, maar soms is er geen ontkomen aan. Maar als je denkt dat je mij bang kunt maken of uit de tent kunt lokken door iets te “onthullen”, kom je van een koude kermis thuis. Ik ben als mens inmiddels ver genoeg om open te kunnen zijn over wat ik meegemaakt heb, wat ik ondergaan heb en wat ik zelf gedaan heb. Ik ben niet op zoek naar goedkeuring of erkenning en ik ben niet bang voor afkeuring of kritiek. Ik weet dat ik op de goede weg ben en heb de goede mensen om mij heen. Dus ja… leuk geprobeerd 🙂

Ik ga blijven bloggen en proberen te blijven groeien. Gewoon omdat dat is wat ik wil doen.

Orlando spreekt?

3b2cc942-f2d9-41ac-843b-20ce4b504fab.jpg

Constant zoeken mensen contact. Soms is het media, soms zijn het mensen die meevoelen en soms is het iets anders. Ik ben altijd al vrij uitgesproken over wat ik denk en vind. En als je uitdeelt, dan moet je ook kunnen incasseren. Dat vind ik in ieder geval. Ik ben wel eens verrot geslagen, meer dan eens. Ik ben misbruikt, beledigd noem het maar op. Ik kan tegen een stootje en kan er 1 uitdelen.
All in the game. Maar ik moet meer op mijn hoede zijn.

Een aantal weken geleden kwam ik in contact met een vrouw over de zaak van Orlando. Small chat over hoe erg het was en dat Roy waarschijnlijk de dader was. Toevallig kwam de vrouw ook uit Ypenburg, ze klonk oprecht. Even daarna stuurde ze mij een bericht. Ze had contact met iemand die zei contact met Orlando te hebben, de Orlando uit het hiernamaals. En of ik met haar wilde praten? Waarom niet? Ik geloof in leven na de dood. En ik geloof dat als je op deze wereld op een nare manier aan je einde kom dat je dan kan blijven hangen. Op zijn minst sta ik open voor de gedachte. Baat het niet, dan schaad het niet zei ik, ik haat die zin om een of andere reden.

3 dagen geleden sprak ik die vrouw. “Ellen” heet ze, dat zei ze in ieder geval. Ze vertelde dat ze Roy kon, ze woonde zelfs in Ypenburg. Sterker nog, haar zoon had wel eens met Roy afgesproken. Het kwam wel heel dichtbij, Orlando’s lot had net zo goed het lot van haar zoon kunnen zijn. Die emotie begreep ik. Ze vertelde kort haar geschiedenis en hoe ze altijd al open stond voor contact met mensen uit het hiernamaals. Ik zeg niet dat ik haar geloofde, ik was gewoon geïnteresseerd. Uiteindelijk kwam het verhaal op Orlando.

Er is van alles gezegd in dat gesprek en ik was niet super scherp of kritisch. Orlando volgde haar al een tijd en had har laten weten dat hij in contact met mij wilde komen. Hij had haar gevolgd naar een klooster in Frankrijk. Hij wilde niet met zijn moeder praten maar wel met mij. Geen idee waarom, het zou kunnen. Wie weet wat een gekwelde geest uit het hiernamaals denkt. Ik had verder weinig oog voor details in het gesprek. Tot het over de dader en de daad ging.

Toen nam het gesprek een manipulatieve wending. Ze dacht dat Roy het niet gedaan had, was ie niet intelligent genoeg voor. Ze ging met haar gevoel naar het water. En toen dacht ze aan Raymond, een vriend van Roy. En theatraal zei ze: “Hij is het!”en “Ik voel zo’n kou!” “Orlando zegt dat hij het is!” en meerdere zinnen van dezelfde strekking. Om daarna nogmaals te benadrukken dat Roy het absoluut niet gedaan had, het was Raymond. Meer dan eens kreeg ze het koude gevoel als ze zei dat Raymond het was. Dat was Orlando die het haar liet weten. Om eerlijk te zijn dacht ik er niet te diep over na op het moment. Gek genoeg was ik erg geïnteresseerd in wat mijn dode neefje te zeggen had, wat het ook was.

Uiteindelijk kwamen we erop uit dat we een keer moesten afspreken, met de vrouw die ons in contact had gebracht. Zodat ik op die afspraak misschien met Orlando in contact zou kunnen komen. Waarom niet, ik ben een sceptisch persoon . Maar sta open voor dingen buiten het “normale” om. Wie weet wat eruit komt? Misschien spreek ik hem dan echt wel dacht ik. Het is op zijn minst een poging waard.

Ik liet het los. De volgende ochtend belde ze weer, om een afspraak te maken. 12 Juni stelde ze voor. De dag ervoor had ze gezegd dat we het beste de natuur in konden gaan met zoiets. En nu wilde ze dat ik naar Soesterberg kwam. “Geen probleem” zei ik. Maar de volgende zin raakte een verkeerde snaar. Ze zei: “dan gaan we met zijn drieën lekker naar de sauna” De Veluwse bron. Ik kon het eerst niet geloven en reageerde met: “Wat?” “Ja lekker naar de sauna”, zei ze vrolijk. Ik reageerde vrij negatief waarop ze zei: “het is badkleding dag” Alsof het mij erom ging dat ik niet naakt wilde zijn.

“Ik ga soms naar de sauna, en boeit mij niet als mensen daar mijn lul zien!” zei ik verbeten. “Ik ga naar de sauna met mijn vriendin, niet om met mijn dode neefje te praten!” Ze was duidelijk erg verbaasd met mijn reactie en wist niet echt te reageren. Ik gaf aan later wel contact op te nemen en dat we misschien iets anders konden doen, 12 Juni was nog ver weg. En toen hing ik op.

Het duurde niet heel lang voordat ik besefte dat ik in de maling genomen was. Mijn gedachten gingen terug naar het gesprek van de vorige dag. En hoe manipulatief het was. Zeker over hoe Roy het echt niet kon zijn. Ik weet niet waarom ik er nog niet kritisch naar had gekeken. Maar de sauna was mijn trigger. Wie gaat er contact met een dood familielid zoeken in een sauna? Hoe kan je dat voorstellen aan iemand? En hoe kon de beste vrouw zo verbaasd zijn over dat ik dit niet wilde? Ik moest er even over nadenken, en met wat mensen praten.

Het kan van alles zijn. Mensen uit Roy zijn omgeving die mij terug willen pakken of in diskrediet willen brengen. Logisch na wat ik geschreven heb. Wie weet wat ze wilden, mij in de val lokken op een of andere manier misschien . Allemaal speculatie natuurlijk. Je kunt er 1000 scenario’s bij bedenken. Er zullen zelfs mensen zijn die zeggen dat het onbenullig was. Maar dat is niet mijn gevoel, zeker niet naar aanleiding van het hele gesprek. Er zat iets achter en ik heb er maar vanaf gezien. Om eerlijk te zijn doet het mij wel iets, had er misschien iets van verwacht.

Na een paar telefoontjes met vrienden en mijn vriendin was ik op de realiteit gewezen: ik schrijf iets wat mensen raakt, misschien proberen ze ook iets. En hoe ik zo naïef kon zijn. En dat is ook apart, gezien mijn achtergrond. In de maatschappij geloof ik vaak nog te veel in het goede van de mens, wat ook absoluut niet verkeerd is. Maar in dit verhaal moet ik wel beter op mijn tellen passen. zeker als je een stukje schrijft wat veel mensen lezen. Hoe meer ik aan het gesprek terugdacht, hoe beter ik kon zien dat het een poging was mij op te lichten. Manipulatie, iets waar ik vroeger zo goed in was. Maakte mij iets geïrriteerd . Voornamelijk naar mijzelf, hoe ik dit had kunnen laten gebeuren.

Scherper zijn dus en misschien ook beter mijn emoties beheersen. Want een kijkje online maakt mij agressief. Sommige mensen maken de dood van mijn neefje belachelijk of onbelangrijk. Of wat dan ook. Mijn eerste emotie is: maak ze kapot! De wereld waarin ik opgegroeid ben en lang in heb geleefd heeft geen genade. Vrijheid van meningsuiting is leuk, maar beperkt. Maar online kan alles, weet ik ook. Ik ben tegenwoordig op het goede pad en probeer verstandig te leven. Maar ik ben wat ik ben. En als ik sommige dingen die mensen online zeggen in mijn gezicht zou horen… Tsja, dan zou ik minder verstandig reageren. Grappig hoe ik dingen tegenkom die ik vroeger ook deed.

Ik ben op het goede pad, ben heel veel veranderd. Maar die andere kant heb ik ook nog. Ik probeer mij niet druk te maken over dingen, maar het is lastig. Zeker omdat we als familie nog constant met de zaak bezig zijn. Het is nog niet opgelost. En meer dan ooit ervaar ik pijn, nooit zo gevoeld. Pijn en frustratie die normaal gesproken bij omslaat in woede. Ik zou makkelijk mijn woede willen botvieren op iemand die naar over mijn dode neefje praat. En dat is niet de weg, weet ik ook. Maar er is een grens. Ik hoop dat ik die grens niet bereik, en dat mensen respect hebben voor het verlies van mij en de rest van Orlando zijn familie.

Uiteindelijk moet ik weer meer alert zijn, er zijn zat mafkezen, zeker online. En ik ben een makkelijk slachtoffer, niet moeilijk om mij in diskrediet te brengen. Dus ik probeer het, ik probeer de vervelende mensen te negeren. Ik doe mijn best. Maar ik zeg wel: weet wat je doet! Niet iedereen accepteert beledigingen over zijn familie. En soms kunnen je woorden gevolgen hebben. De wereld is niet alleen online, vanachter je toetsenbord. Er is ook nog een echte wereld die je ter verantwoording kan roepen. Wat ik eerder al zei: ik heb niet de illusie het hele internet te kunnen reguleren.

Maar ik heb wel de verantwoordelijkheid voor mijn familie op te komen, zeker de weinige familie waar ik iets mee heb. Dus kijk maar of je daar mee wilt spelen, ik beveel het je niet aan. En dat zogenaamde medium: tsja, triest gewoon. Dat je over de rug van mijn neefje iets probeerde, wat het ook was. Ik ben er niet ingetrapt, gelukkig maar. Heeft mij maar weer eens duidelijk gemaakt dat ik niet alleen scherp moet zijn in een wereld van criminelen, zoals de bajes of de tbs. Maar ook in de maatschappij. Zeker als je een uitgesproken mening hebt. Was een goede les, en geeft een pijn waar ik mee moet gaan dealen. De dood van Orlando en alles wat erbij komt kijken doet mij veel. Meer dan ooit, ik heb dit soort emoties nooit gevoeld, en moet ermee leren omgaan. Op een andere manier dan het gewoon uitleven op anderen.

Maar het is verleidelijk zal ik je eerlijk zeggen. Zeker als mensen zo met je proberen te spelen, ben ik niet gewend. Zo leer ik weer iets en daar wil ik die kneuzen voor bedanken. En jullie kunnen mij bedanken dat ik iets verstandiger ben 😉 Anders had je ook een # achter je naam!

Heb respect voor mijn neefje! En weet wat je doet als je met vuur speelt…. Je kunt je verbranden 😉

Hoofdverdachte van de moord op Orlando Boldewijn

8b0ca4b8-14e2-43c6-8f87-3ef110b1fd7f

Hoi Roy B. Je bent weer vrijgelaten hoorde ik gisteren. Ik was verbaasd, was blij met jouw arrestatie 2 dagen daarvoor. Weet je hoe het is met moordzaken? Ze zijn het ergst voor de slachtoffers als ze onopgelost zijn. Beste voorbeeld van dat is de zaak van Nicky Verstappen. Al 20 jaar onopgelost. Dat is mijn nachtmerrie, dat we er nooit achter komen wat er gebeurd is. Nou ja, ik twijfel er niet aan dat hij vermoord is. En ben er behoorlijk overtuigd van dat jij het gedaan hebt. Alleen waarom en hoe? Wat is er gebeurd?

Het is nogal wat om dat te zeggen tegen iemand, dat je zeker weet dat diegene iemand vermoord heeft. En misschien hoor ik dit niet te doen, maar ik doe het toch. Omdat het om mijn neefje gaat. Apart om aan de kant van de slachtoffers te staan, ik ken de andere kant. Was ooit een dader en ken er te veel om te onthouden. Ik heb een encyclopedie van zaken in mijn database, in mijn hoofd. En niet van CSI ofzo, maar van mensen die het gedaan hebben. En daarom ben ik hier zeker van.

Je stuurt Orlando 20 Euro om naar den Haag te komen. Daar ontmoet hij jou en gaan jullie op jouw bootje naar een eilandje waar jij vaker met homoseksuele mannen afspreekt. Een aantal van die mannen geeft aan nare ervaringen met jou te hebben gehad, je hoort niet graag nee schijnt het. Volgens jou lukte de seks met Orlando niet en heb je hem weer terug naar het vaste land gebracht. Maar later is hij toch in hetzelfde water beland, bij jouw eilandje. En jij weet daar niks van? Hmmmm

Het is op zichzelf al een horrorfilm scenario voor een jongen van 17. Een afspraak met een niet al te vriendelijke man, waar je 20 Euro van hebt gehad en nu in het donker op een bootje naar een eilandje worden gevaren. In de kou, ook nog wel. Dat doet alleen een jonge homo die geheimzinnig moet zijn. Tragisch dat er op die manier afgesproken moet worden, maar dat is een ander verhaal. De hele setting kan zo uit een boek komen. Of uit de realiteit, daar weet ik alles van Roy.

Mijn vermoeden is dat er iets mis gegaan is tijdens de date, ik denk niet dat jij het ijskoude type serie moordenaar bent. Nog niet in ieder geval. Volgens zijn moeder werd Orlando wat mondiger nu hij richting volwassenheid ging. Hebben jullie woorden gekregen? Wilde je jouw 20 Euro terug? Ben je doorgedraaid Roy? Je bent er het type voor. Volgens geruchten heb je een beperking, daar kun jij ook niets aan doen als dat zo is. Maar al met al past het allemaal zo goed in het plaatje van een dader. Meer mensen hebben dat gevoel, van het weten.

De politie laat niet veel los, maar ze weten het ook. Ze pakken je niet voor niks nog een keer op. Het probleem is dat ze het moeten bewijzen. Ze hebben zijn dna op jouw bootje, maar dat kun je verklaren. Dus waarschijnlijk heb je een alibi. Misschien je ouders, het is allemaal speculeren. Hoe dan ook er komt een oplossing en je loopt tegen de lamp. Is het niet nu dan wel later. Maar ik hoop dat de zaak gewoon opgelost wordt. Voordat het ergens anders fout gaat. Een beetje zoals bij Joran van der Sloot, ken je die?

Iedereen wist eigenlijk wel dat hij het gedaan had, maar hij had een alibi. Hij lijkt er mee weg te zijn gekomen. Maar dat was niet het einde van het verhaal. Joran flipte uiteindelijk ergens anders door en werd daar wel gepakt. Compleet andere zaak natuurlijk, maar ik zal je vertellen waarom ik er over begin. Als je iemand iets aandoet op wat voor manier dan ook of zelfs vermoord dan zegt dat iets over jou. Iemand die zoiets doet heeft een probleem, er gaat iets heel erg fout als je iemand zijn leven neemt. Ik kan er over meepraten, zelf een moordenaar geworden toen ik 16 was.

En er was heel veel mis met mij, ik was gestoord, vol haat naar alles en iedereen eigenlijk. En vooral heel verdrietig en alleen. Het heeft erg lang geduurd om mijzelf dat te realiseren Roy. Om te kijken naar mezelf en te beseffen dat er iets mis met mij was. Ik heb behoorlijk lang een state of mind gehad die zoiets zo weer zou kunnen doen. Uiteindelijk heb ik mezelf kunnen ontwikkelen en die duistere kant van mezelf onder controle kunnen krijgen. Wat een taak op zich is, maar dat doet er niet toe. Wat ik bedoel is ik weet wat het is om door te draaien en iemand om te brengen. En wat dat zegt over de geestelijke en mentale staat van zo,n persoon. Dus zelfs al kom je er mee weg, het boek is niet uit.

De vraag is wat voor type ben jij? Ben je het Joran type? Dat zijn mond houd en denkt dat hij gewonnen heeft, totdat hij zichzelf weer tegenkomt. Of ben je minder psychopathisch en vreet het aan je? Was het een ongeluk of uit de hand gelopen explosie? Of zat dit er gewoon al langer aan te komen en was Orlando gewoon op de verkeerde plaats op de verkeerde tijd? Bij mij duurde het 2 weken voordat ik gepakt werd Roy. Ik heb bekend over mijn aandeel toen, was een vrij uitgemaakte zaak ook. Maar ik had kunnen ontkennen, of het in mijn mededader zijn schoenen kunnen schuiven. Maar ik bekende, had een grote mond een blufte erover. Maar onbewust denk ik dat zelf in shock was, van wat voor iemand ik geworden was.

Bij mij groeide het naar een uitbarsting toe Roy en het was met voorbedachte rade. Iemand moest boeten voor wat mij was aangedaan. Op de een of andere manier denk ik dat het bij jou anders is gegaan. Ik hoop voor jou dat het niet bewust was, anders ben je ver van huis kerel. Allemaal speculatie helaas, ik hoop dat je tot inzicht komt dat je hier iets mee moet. Of dat je er niet meer mee kunt leven en de waarheid verteld. Want Orlando is door een misdrijf om het leven gekomen, dat staat voor mij vast. Wat is er anders gebeurd? Nadat jij hem afgezet hebt, een half uur daarna appt hij zijn moeder dat hij eraan komt.

En dan beland hij toch ineens weer in het water? Wilde hij zelfmoord plegen op die manier? Uitgesloten! Bovendien, als hij al zelfmoord had gepleegd, waarom belt iemand dan een week later Meld Misdaad Anoniem? In plaats van gewoon gelijk de politie of hulpdiensten? Een week later? Nee man, die beller wist precies waar hij lag, vast in de visnetten bij jouw eilandje Roy. Hij heeft geen zelfmoord gepleegd. Hij heeft een hele nare date gehad en heeft het met zijn leven moeten bekopen. Dat verdiend niemand, maar zeker geen slimme jongen van 17 zoals hij was. Veel te vroeg gestorven omdat de wereld soms een gevaarlijke plek is.

Omdat jouw lugubere eilandje een horror scenario uit het echte leven kan zijn. Je bent geen uitzondering hoor, er lopen zat gestoorde mensen rond. Wat dat betreft ben je geen uitzondering. Ik begrijp het ook, hoe het kan zijn en dat er ook een verhaal bij de dader ligt. Maar ja, ik ben gewoon bedroefd dat ik mijn neefje kwijt ben. Er was nog zoveel mogelijk geweest. Ik had beter kunnen leren kennen en meer in zijn leven kunnen zijn dan ik geweest was. Dat wilde ik ook echt. Maar dat gaat niet meer, en dat doet pijn. Moet je nagaan hoe het voelt voor zijn ouders en de familie die wel om hem gaf. Nou ja ik weet niet of het helpt een beroep te doen op jouw gevoel, maar proberen kan.

Wat ik al zei: het is nogal wat om iemand te beschuldigen. Maar ik moet mijn verhaal erover gewoon kwijt. En mijn mening erover geven. Ik weet de politie geen dingen kan zeggen, maar ik kan gewoon mijn mening geven. Sterker nog ik kan mezelf niet tegenhouden. En dat is het ook gewoon: mijn mening.

Orlando

13558968_10206769344013679_3512832824704983295_o(1)

Vandaag mijn neefje begraven. Orlando Boldewijn is 17 jaar oud geworden, geen leeftijd om te sterven. Het is een verhaal dat nog steeds in het nieuws is, en het is de vraag wat er met hem gebeurd is. Maar iedereen met een beetje verstand weet wel dat er sprake is van een misdrijf. Daar zijn simpelweg te veel aanwijzingen voor. Maar voor nu is dat speculeren. Ik hoop gewoon dat snel duidelijk wordt wat er precies gebeurd is. Als afsluiting voor iedereen. Alhoewel dit nooit echt afgesloten zal worden, zeker niet voor zijn familie. Al ben ik familie, ik blijf met een vervelend gevoel zitten. Ik heb mijn neefje tekort gedaan.

Een groot gedeelte van mijn leven wist ik niet eens dat ik nog een zusje had, laat staat een neefje. Een bizarre omstandigheid van een gebroken familie. In 2012 kwam ik uiteindelijk in contact met mijn zusje, de moeder van Orlando. En in dat jaar zag ik hen voor het eerst. Mijn zusje en ik delen dezelfde harteloze moeder en dat gaf meteen een band. Met Orlando kreeg ik pas een band bij het volgende bezoek. In hetzelfde jaar ging ik met mijn ex vriendin en haar kinderen op bezoek bij mijn zusje. Het was super gezellig en ik leerde Orlando iets beter kennen.

Op een pleintje gingen we basketballen, wat hij toen leuk vond. Net als ik overigens. We speelden een variant waarbij je vanaf verschillende posities moet schieten. Ik ben over het algemeen iemand die altijd wil winnen, al had ik al een tijd niet gespeeld. Maar het was close, en ik liet hem winnen. Hij was er blij mee en noemde mij oompje, waar ik om moest lachen. En om eerlijk te zijn gaf mij dat een goed gevoel. Sowieso deed hij dat, het was een slimme en vrolijke jongen. 12 jaar oud toen nog maar. En blij dat hij een familielid erbij had, want van mijn kant van zijn familie waren er dat niet veel.

De volgende dag gingen we met zijn allen zwemmen in het Kralingse bos. Zijn moeder had gezegd dat hij eigenlijk niet kon zwemmen, niet echt in ieder geval. En daar komt mijn mooiste herinnering vandaan. Ik had gedronken en was redelijk onder invloed toen ik zag dat Orlando verder het water in was gegaan. En plotseling schreeuwde hij om hulp. Ik rende het water in en zwom er snel heen om hem te helpen. Maar toen ik bij hem was begon hij te lachen, hij had mij voor de gek gehouden. Ik vond het grappig. Ik heb hem terug gepakt door later toen hij het niet verwachte een emmer water over hem heen te gooien. Het was een leuke dag en ik kijk er nog steeds op terug, dacht er vandaag aan bij zijn begrafenis.

Ik kan mij herinneren dat ik in 2012 weg ging en dacht: “ik ga familie zijn voor mijn zusje en haar kinderen” Maar dat is niet hoe het gelopen is. Mijn leven was jarenlang heel erg hectisch en ik sprak Orlando misschien 1 of 2 keer via Facebook. Voor je het weet vliegen 5 jaren voorbij. Ik woonde niet in de buurt en nog meer redenen, maar het is geen excuus. Zeker niet voor iemand die uit een familie als de mijne komt. Zeker hadden we geen jarenlange band, maar mijn zusje en ik hebben wel een unieke connectie wat dat betreft. En ik weet hoe het is zonder familie. Ik had in die 5 jaar meer moeten doen, maar was te druk met mijn eigen problemen. Fast forward naar 2017. Als ik met school begin in Rotterdam en de avond ervoor bij mijn zusje slaap.

Ik had er eerlijk gezegd niet eens over nagedacht. Orlando haalde mij op bij het tramstation. Jezus Christus wat was hij groot geworden ineens. 196m lang was ie toen ik hem zag. “Wat ben je lang geworden!” zei ik verbaasd. We moesten een stukje lopen en praten wat. En tijdens dat moment besefte ik het mijzelf pas. Ik was helemaal geen goede oom geweest en dat gaf mij meteen een bezwaard gevoel. En ik kon voelen dat hij teleurgesteld was in mij, en terecht! Niet dat hij het heel erg liet merken, maar ik voelde het gewoon. Misschien was het meer mijn eigen gevoel en realisatie. Dat ik er eigenlijk niet was geweest voor die jongen. En dat is iets wat mij bij zal blijven.

Ondanks dat hij teleurgesteld was hadden we op weg naar het huis van mijn zusje toch een leuk gesprek. Ik zei dat ik onder de indruk was van Rotterdam, was er zo lang niet geweest en werd er aan herinnerd hoe ik van de stad hield. Volgens Orlando was het de mooiste stad in het land en ik was het met hem eens. Net als ik was hij niet van de oude binnensteden. We hemelden Rotterdam op en ik moest lachen toen hij zei: “ik ben blij dat de 2de wereldoorlog een dingetje was” doelend op de structuur van Rotterdam, gevormd door bombardementen in de oorlog. Ik weet nog dat ik zei: “wees maar blij dat je toen niet leefde” Tijdens het hele gesprek voelde ik mij ongemakkelijk. Gewoon omdat ik wist dat ik gefaald had. Eenmaal bij mijn zusje aangekomen ging hij weg. Logeren bij een vriendin omdat ik bleef overnachten en in zijn bed ging slapen.

Mijn zusje liet mij die avond wat van zijn gedichten lezen, enigszins bezorgd. Een gedicht ging over de dood, waar ze zich zorgen over maakte. Maar het was een prachtig gedicht, zeker niet van iemand die suïcidaal was. Meer de notities van een jonge filosoof. Ik was er van onder de indruk. Die nacht heb ik weinig geslapen in zijn bed. Hij had Mario Kart aan laten staan in zijn kamer en ik heb wat scores verbeterd. Ideeën in mijn hoofd hoe ik hem misschien ooit zou verslaan in dat spel. En vol met gedachten over hoe ik mijn zusje en haar kinderen teleurgesteld had. Ik moest de volgende dat presteren, een toelatingstest doen. Maar ik deed geen oog dicht, wetend dat ik mijn familie die mij hard nodig had gehad eigenlijk in de steek had gelaten. Met mijn zusje en haar 2 andere kinderen kan ik dat misschien nog goed maken. Maar met Orlando niet, want hij is gestorven. Misschien als ik zelf ga kan ik hem zien in het leven na de dood en sorry zeggen.

Ik had nooit gedacht dat hij er niet meer zou zijn, wie denkt zoiets over een jongen van 17? Ik zal zeker in het hiernamaals mijn excuses aanbieden, maar wil het hier ook doen. Sorry Orlando, dat ik er niet meer voor je geweest ben. Namens mij wil ik hier ook meteen mijn schaamte uitspreken voor de rest van mijn familie. Mijn tante en nichtje zijn op jouw begrafenis geweest. Maar jouw overgrootoma en oma waren er niet. Net als velen van jouw neven en nichten, tantes en ooms. Namens hun bied ik jou mijn excuses aan. Maar wees er trots op dat van de kant van jouw vader er wel veel familie was. Dat jouw begrafenis erg druk bezocht werd met mensen die van jou hielden. En mijn respect gaat uit naar alle mensen die hebben geholpen met inzamelen om jou een mooi einde te geven. Een einde in deze wereld, want ik geloof dat jij nu op een mooiere plek bent.

Ik ben dankbaar dat ik bij jouw afscheid mocht zijn. Dat ik jouw kist mocht dragen en samen mocht zijn met alle mensen die van jou houden. Rust zacht mijn neefje, je wordt gemist.